Wszystko zaczyna się od obrazu i emocji.
To one angażują nasze zmysły. To one pchają nas do działania.

Ideą naszych konkursów jest poszukiwanie wyrazistych obrazów i mocnych emocji. Bodźców kształtujących przeżycia zarówno u twórców, jak i odbiorców. Dlatego zapraszamy do udziału w konkursie fotograficznym, którego celem jest poruszanie tematów globalnych – tym niewątpliwie są kwestie związane z najbardziej aktualnym wydarzeniem na świecie – pandemią i ciągnącym się za nim kryzysem gospodarczym, relacji, kryzysem wartości.

A jednak, także w tym trudnym czasie nie raz świeciło słońce.

Pokażcie nam niezwykłość tego czasu. Pokażcie z czym się zmagaliście lub wciąż zmagacie. Pokażcie nam także to, co budzi wasz podziw i przede wszystkim, co budzi waszą nadzieję. W HumanDOC CAMERA szukamy subiektywnego zapisu współczesnej historii – w perspektywie globalnej, jak i lokalnej. Zdjęć, które jak w soczewce pokażą nam relacje XXI w. i przede wszystkim takich, które pokażą nam (może na nowo), że życie to pełna moc możliwości!

Konkurs HumanDOC CAMERA organizowany jest w ramach XI edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych HumanDOC — więcej o festiwalu na www.festival.humandoc.pl

„Życie jest tajemnicze.
Warto odkrywać i dokumentować to czego na co dzień nie dostrzegamy.
W tych zatrzymanych i zapisanych chwilach można odnaleźć niezwykłość otaczającego nas świata. Pozdrawiam wszystkich i życzę pełnej mocy inspiracji.”

Jacek Walkiewicz

WOJTEK GRZĘDZIŃSKI

Przewodniczący jury HumanDOC Camera​

„Pokaż mi co cię interesuje,
jak widzisz codzienność,
a co cię podkręca.”

Aparat i fotografie towarzyszyły mi odkąd pamiętam. Wyrastałem w domu otoczonych ich obecnością, miałem więc czas, by się z nimi oswoić i sposobność, by cieszyć się z robienia własnych zdjęć. Na początku była to młodzieńcza a może nawet dziecięca ekscytacja przygodą i jednoczesnym zatrzymaniem chwili, najczęściej z wyjazdów, dopiero później zacząłem pracować z obrazem. Jednak nim do tego doszło miałem wewnętrzną frajdę z robienia zdjęć, czułem, że chcę je robić, że chcę przez nie pokazywać świat, takim jakim ja go widzę, nie martwiąc się o to, jak te zdjęcia zostaną odebrane.

I dziś, jeśli ktoś zastanawia się czy warto robić zdjęcia, bo przecież wszyscy je robią, niezmiennie odpowiadam: warto! Jeśli lubisz je robić, jeśli czujesz, że masz coś do opowiedzenia, to nie wahaj się. Pokaż mi co cię interesuje, jak widzisz codzienność, a co cię podkręca.

Róbmy zdjęcia, dla tych, co przyjdą po nas. Bo paradoksalnie po nas zostanie mniej. Zdziwiony? Przecież te wszystkie zdjęcia przepuszczone przez filtry wylewające się z każdych mediów społecznościowych to tylko ulotny miraż. Nikt nie dba o ich zachowanie, o ich archiwizację. Wszystko jest złudne, zachowane w chmurze czyli gdzie? Dawniej, gdy zdjęcia wywoływano na papierze, drukowano w albumach albo jeszcze w innych formach, ta dokumentacja była namacalna, można ją było chronić. Spalenie archiwum oznaczało spalenie połowy miasta. Dziś wystarczy jeden niezaplanowany impuls elektromagnetyczny by wszystko szlag trafił. Mamy więc mniej niż nam się wydaje.

ORGANIZATOR

Fundacja HumanDoc

WSPÓŁFINANSOWANIE

polska pomoc

PATRON MEDIALNY

POPRZEDNIE EDYCJE KONKURSU